W ostatnich dniach włocławski magistrat z nową energią promuje Kartę Mieszkańca. Urzędnicy, w nadesłanych do redakcji komunikatach, zachęcają do pobierania aplikacji „mMieszkaniec” i wyrabiania plastikowych dokumentów, kusząc wizją nowoczesnego miasta i pakietem korzyści. Jako redakcja, która zawsze stoi po stronie mieszkańców, postanowiliśmy odłożyć na bok marketingowe slogany i przyjrzeć się tej ofercie z chłodną, analityczną precyzją. Czy posiadanie tego kawałka plastiku (lub kodu w telefonie) jest realnym przywilejem, czy jedynie symbolicznym potwierdzeniem, że płacimy tu podatki?
Cena przynależności
Zacznijmy od fundamentów. Aby dołączyć do grona posiadaczy Karty, należy spełnić podstawowy warunek: rozliczać podatek PIT we Włocławku. Jest to zrozumiałe i uczciwe – to forma lokalnego patriotyzmu. Mieszkaniec łoży na utrzymanie dróg, szkół i infrastruktury, a w zamian oczekuje pewnej gratyfikacji. Pytanie jednak brzmi: czy miasto wycenia ten patriotyzm adekwatnie?
Urząd Miasta chwali się, że „tysiące Włocławian” już korzystają z systemu. Procedura, choć opisywana jako prosta, wymaga jednak pewnego wysiłku: okazania pierwszej strony PIT, legitymacji szkolnej lub zaświadczenia z ZUS. W dobie cyfryzacji, gdzie banki weryfikują tożsamość w sekundy, konieczność fizycznego lub cyfrowego „okazywania” dokumentów urzędnikom może wydawać się rozwiązaniem nieco archaicznym, choć akceptowalnym ze względów formalnych.
Parkowanie – iluzja darmowości?
Najmocniej promowanym benefitem jest 30 minut darmowego parkowania w Strefie Płatnego Parkowania. Brzmi to atrakcyjnie, dopóki nie spojrzymy na zegarek. Pół godziny to czas wystarczający na bardzo szybkie załatwienie sprawy w jednym okienku, pod warunkiem, że nie ma kolejki. Dla osoby pracującej w centrum lub załatwiającej poważniejsze sprawy urzędowe, jest to ulga symboliczna, wręcz kosmetyczna.
Wymóg podawania numeru rejestracyjnego i „podpinania” aut do systemu, by zyskać równowartość niespełna dwóch złotych oszczędności dziennie, dla wielu kierowców może okazać się grą niewartą świeczki. Prawdziwym ukłonem w stronę zmotoryzowanych mieszkańców byłyby preferencyjne stawki abonamentowe o znacznie szerszym zakresie, a nie darmowe minuty, które wprowadzają jedynie nerwowe spoglądanie na zegarek.
Oferta partnerów – czy to się opłaca?
Lista partnerów prywatnych i miejskich oferuje zniżki, które z pewnością mogą cieszyć. Tańszy bilet na basen czy rabat w lokalnej gastronomii to miły dodatek. Należy jednak postawić pytanie o skalę. Czy oszczędność rzędu kilkudziesięciu złotych rocznie (przy przeciętnej aktywności) jest wystarczającym magnesem?
Dla osób aktywnych, regularnie korzystających z OSiR-u, Karta Mieszkańca ma sens ekonomiczny i jest logicznym wyborem. Jednak dla przeciętnego Kowalskiego, który na basen chodzi od święta, a do centrum zagląda rzadko, Karta pozostaje gadżetem. Gadżetem, który daje pewną satysfakcję – „jestem stąd, mam swoją kartę” – ale nie wpływa realnie na domowy budżet.
Werdykt
Włocławska Karta Mieszkańca to krok w dobrą stronę, ale krok bardzo nieśmiały. Idei lokalnego patriotyzmu nie można odmówić słuszności. Warto identyfikować się ze swoim miastem i warto, aby miasto doceniało podatników. Obecnie jednak system ten przypomina bardziej program lojalnościowy średniej klasy marketu niż potężne narzędzie polityki społecznej, znane z największych polskich metropolii.
Zachęcamy do wyrobienia Karty – choćby dla zasady i dla tych kilku złotych oszczędności na parkowaniu. Nie oczekujmy jednak, że odmieni ona jakość życia we Włocławku. To na razie symbol. Czekamy, aż za symbolem pójdą konkrety, które sprawią, że bycie włocławskim podatnikiem stanie się autentycznym przywilejem, a nie tylko obowiązkiem.