Imieniny: Fernandy, Jana, Rajmundy

|

TO JEST Stara wersja strony NaszWloclawek.pl - Przejd na now! Zapraszamy!

|

Radio GRA |  Radio PIK |  E-Mail |  SMS |  INFO |  Program TV |  Tw鎩 BIORYTM 

TO JEST Stara wersja strony NaszWloclawek.pl - Przejd na now! Zapraszamy!                         TO JEST Stara wersja strony NaszWloclawek.pl - Przejd na now! Zapraszamy!


TO JEST Stara wersja strony NaszWloclawek.pl - Przejd na now! Zapraszamy!

8 grudnia 1863 roku, we wczesnych godzinach porannych, kwater, w kt鏎ej nocowa Bechi, otoczy znaczny oddzia rosyjski z W這c豉wka. Aresztowano go i pod siln eskort odstawiono do W這c豉wka. Podczas post瘼owania procesowego dowiedzia si, 瞠 w obawie przed na這瞠niem wysokiej kontrybucji w razie znalezienia przez Rosjan ukrywaj帷ych si w jej maj徠ku powsta鎍闚, zadenuncjowa豉 go dziedziczka wioski, w kt鏎ej kwaterowa. Nieco inne 鈍iat這 na powy窺ze wydarzenia rzucaj wspomnienia si鏀tr ζb璠zkich, kt鏎e jako kilkuletnie w闚czas dziewczynki mia造 okazj pozna Bechiego osobi軼ie. Z ich relacji wynika, 瞠 w pierwszych dniach grudnia 1863 roku zatrzyma si on w maj徠ku ich ojca Antoniego ζb璠zkiego w Woli Tr瑿skiej, w powiecie gostyni雟kim. Towarzyszy mu w豉軼iciel pobliskiej wsi S鎩ki - Cielecki. Po wyjeĽdzie stamt康, w drodze do maj徠ku Cieleckiego, Bechi zosta zatrzymany przez patrol rosyjski, gdy wobec braku, pr鏂z paszportu kr鏊estwa Piemontu, dokument闚 uzasadniaj帷ych pobyt na terytorium rosyjskim, wyda si osob podejrzan.
W trakcie trwaj帷ego siedem dni 郵edztwa, koronnego materia逝 dowodowego dostarczy造 znalezione przy nim dokumenty Rz康u Narodowego, z kt鏎ych wynika這 i piastowa funkcj naczelnika wojskowego powiatu gostyni雟kiego. Dnia 15 grudnia 1863 roku, wyrokiem wojskowego s康u polowego, skazany zosta na kar 鄉ierci przez rozstrzelanie. Egzekucj wyznaczono na nast瘼ny dzie o godzinie 鏀mej rano. Aresztowanie Stanislao de Bechiego by這 dotkliwym ciosem dla w豉dz powsta鎍zych. Romuald Traugutt, wys豉 wi璚 do W這c豉wka zaszyfrowany rozkaz na r璚e Leopolda Zag鏎skiego, powsta鎍zego naczelnika miasta, zalecaj帷 wszcz璚ie stara na rzecz uwolnienia wiĽnia. Ten jednak, stwierdziwszy, 瞠 odbicie czy ucieczka wiĽnia nie mia造 瘸dnych szans powodzenia, uzna 瞠 jedynym sensownym rozwi您aniem pozostawa這 od這瞠nie wykonania wyroku wzgl璠nie zamiana kary 鄉ierci na wi瞛ienie. Wymaga這 to jednak podj璚ia 禦udnych negocjacji z w豉dzami rosyjskimi, do kt鏎ych upowa積iona zosta豉 Izabela Zbiegniewska, stoj帷a na czele jednej z tzw. “pi徠ek”, a wi璚 grup kobiet, nios帷ych wielorak pomoc powstaniu. Wczesnym rankiem 16 grudnia uda豉 si ona do rezydencji ksi璚ia Emila von Sayn Wittgenstein, wojennego naczelnika oddzia逝 kolei warszawsko-bydgoskiej, prosz帷 o zamian egzekucji na inny wymiar kary, do kt鏎ej Bechi mia prawo, jako obcokrajowiec. Wittgenstein odroczy, na w豉sn odpowiedzialno嗆, egzekucj i powiadomi o tym Fiodora Berga, namiestnika Kr鏊estwa Polskiego, kt鏎y jednak nakaza bezwzgl璠ne wykonanie zas康zonego wyroku. Nowy termin wyznaczono wi璚 na t sam godzin nast瘼nego dnia, tj. 17 grudnia. Za zgod Wittgensteina Izabela Zbiegniewska spotka豉 si ze skaza鎍em. Dzie wcze郾iej wyspo-wiada si on u ks. J霩efa Pawlickiego, kt鏎y jako jedyny w mie軼ie zna j瞛yk w這ski i kt鏎y towarzyszy mu te zapewne w drodze na egzekucj. W noc, poprzedzaj帷 pierwszy termin egzekucji, Bechi napisa do Garibaldiego i do 穎ny Giulii. W li軼ie do 穎ny pisa m.in.: “...B這gos豉wi Ci wraz z drogimi dziatkami. 妃ier mnie nie trwo篡. Bolej tylko, 瞠 umieram na obcej ziemi, z dala od tych, kt鏎ych kocham i nie mog u軼isn望 Ci po raz ostatni (...). Umieram, poniewa postanowi貫m wytrwa na stanowisku, gdy wszyscy inni, a przynajmniej prawie wszyscy dow鏚cy wyjechali za granic. Da貫m krew moj za Polsk, niechaj Polska nie opu軼i mojej rodziny w n璠zy (...). M鏚l si za moj dusz, ostatnie moje my郵i id do Boga i do Was, kt鏎ych b這gos豉wi. Oby b這gos豉wie雟two umieraj帷ego mog這 Wam przynie嗆 szcz窷cie!...”. Na wie嗆 o darowaniu mu jeszcze dwudziestu czterech godzin 篡cia, Bechi za po鈔ednictwem Zbiegniewskiej postanowi prosi markiza Gioacchino Pepoli, pos豉 kr鏊estwa W這ch w Petersburgu o wyjednanie u cara Aleksandra II aktu 豉ski, kt鏎y Pepoli uzyska tego wieczoru 16 grudnia, w rozmowie z carem podczas okoliczno軼iowego bankietu. Taki obr鏒 sprawy musia jednak zaniepokoi Berga, skoro z nieznanych do dzisiaj motyw闚 nie poinformowa na czas ksi璚ia Wittgensteina o decyzji Aleksandra II.

Pomnik pami璚i powsta鎍闚 styczniowych

Egzekucj wykonano we wczesnych godzinach porannych 17 grudnia 1863 roku. Bechi do ostatniej chwili okazywa spok鎩. Nie pozwoli sobie zawi您a oczu. Umiera z okrzykiem na ustach - “Evviva la Polonia!” Miejscem strace by造 nieu篡tki, rozci庵aj帷e si wzd逝 szosy prowadz帷ej do Kowala tu za rogatkami miejskimi. D馧, do kt鏎ego wrzucono jego cia這, zgodnie z prawodawstwem rosyjskim, dotycz帷ym os鏏 skazanych za przest瘼stwa polityczne, zr闚nano z ziemi i doszcz皻nie stratowano kopytami ko雟kimi.


Tymczasem na r璚e pogr捫onej w 瘸這bie Giulii de Bechi nap造n窸o szereg list闚 kondolencyjnych, w鈔鏚 nich od Garibaldiego. Do Florencji dotar r闚nie list, wys豉ny przez Izabel Zbiegniewsk, kt鏎y nosi podpis: “Trzy Polki z W這c豉wka” i zawiera opis ostatnich chwil 篡cia Bechiego bezpo鈔ednio przed egzekucj. Reakcj wydarze w這c豉wskich by這 og這szenie dnia 30 stycznia 1864 roku w Ankonie tzw. subskrypcji narodowej dla wdowy i osieroconych dzieci Bechiego. Ze wsparciem finansowym po酥ieszyli te m.in. Izabela Zbiegniewska, Maria Konopnicka i Teofil Lenartowicz. Z ich inicjatywy powsta這 we Florencji “Ko這 pomocy rodzinie de Bechi” a uzyskane 鈔odki przeznaczono g堯wnie na kszta販enie syna Guidona na uniwersytetach zagranicznych. 妃ier Stanislao de Bechi poruszy豉 do g喚bi spo貫czno嗆 mi璠zynarodow i rz康 rosyjski znalaz si w niezr璚znej sytuacji, co wp造n窸o prawdopodobnie na to, 瞠 akt zgonu nades豉no rodzinie dopiero po up造wie czterech lat. W po這wie marca 1864 roku Giulia de Bechi wyst徙i豉 do Rz康u Narodowego z pro軸 o nadanie jej dzieciom obywatelstwa polskiego. Pismo w tej sprawie dotar這 do Traugutta w ostatnich dniach marca, w szczeg鏊nie trudnym momencie pog喚biaj帷ego si kryzysu irredenty polskiej. Wydaje si, 瞠 dekret w tej sprawie wraz z listem kondolencyjnym nie dotar do Giulii de Bechi, skoro kilka lat p騧niej przedstawiciele florenckiego 鈔odowiska polskiego z Teofilem Lenartowiczem na czele, wr璚zyli jej dyplom honorowego obywatelstwa polskiego. Pragn帷 utrwali pami耩 o nim dla potomnych, Teofil Lenartowicz wykona relief z br您u, kt鏎y 4 stycznia 1882 roku wmurowano w chiostro bazyliki Santa Croce we Florencji. Pod tablic widnieje napis: “A Stanislao Bechi, Fiorentino, colonnello fra i soldati della Polonia e fucilato dai Russi l’anno 1863. I Polacchi rendono lacrime per sangue e qui all’eroico difensore - della loro patria - pongono un segno di memore affetto - 1882”. Po sze嗆dziesi璚iu latach od tragicznych wydarze we W這c豉wku w豉dze Florencji podj窸y w 1923 roku decyzj o podarowaniu W這c豉wkowi kopii reliefu z Santa Croce. Inicjatywa ta pozwoli豉 zachowa po dzie dzisiejszy pami耩 o p趾. Elbano Stanislao de Bechim, bohaterskim synu Italii, w 鈍iadomo軼i szerszego kr璕u spo貫cze雟twa regionu Kujaw Wschodnich.

Dr Wojciech Jerzy Skotnicki

Dr Wojciech Jerzy Skotnicki jest wyk豉dowc w Pa雟twowej Wy窺zej Szkole Zawodowej we W這c豉wku. Specjalizuje si w problematyce Powstania Styczniowego na Kujawach Wschodnich oraz terenach przyleg造ch. Jest m.in. autorem ksi捫ki: Harcerstwo m瘰kie we W這c豉wku w latach 1911–1945 oraz kilkunastu artyku堯w naukowych, po鈍i璚onych historii Kujaw Wschodnich. Kontakt mailowy dla os鏏 zainteresowanych postaci p趾. Elbano Stanislao de Bechiego: wojciech_skotnicki_book@o2.pl lub wojciech_skotnicki@yahoo.com.

cofnij Do g鏎y  



© www.naszwloclawek.pl