OŚWIADCZENIE

      Wyrażamy głębokie zaniepokojenie inicjatywą przewodniczącego Rady Miasta opisaną 26 maja br. w „Gazecie Pomorskiej”. Pan Rafał Sobolewski proponuje by usunąć pomnik „Ludziom Pracy” z włocławskich Bulwarów, zaś na jego miejsce miałaby stanąć statua Józefa Piłsudskiego. Nie negując zasług Marszałka od czasu podjęcia przezeń działalności socjalistycznej i patriotycznej na przełomie lat 70. i 80. XIX wieku aż do 11 listopada 1918 roku uważamy, iż usunięcie obecnego pomnika byłoby rzeczą naganną. Już sama nazwa tego monumentu nie wskazuje jego konotacji z ideami antypolskimi czy antydemokratycznymi. We Włocławku poprzednicy współczesnych aktywnych społecznie i politycznie ludzi pracy działali przecież i w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych prowadzonych przez ks. Stefana Wyszyńskiego, i w antykomunistycznej lewicy PPS-owskiej, zaś w czasach bardziej współczesnych w wielonurtowej "Solidarności" lat 80. Uważamy, że pracownikom należy się szacunek bez względu na ich powiązania ideowe. Stanowią przecież o sile państwa, utrzymując całą piramidę społeczną na swych barkach. Za walkę o godziwe życie często byli i, niestety, nadal są poniżani, opluwani i bici pałkami. Pomnik „Ludziom pracy” to jedyne we Włocławku miejsce honorujące tych najbardziej wyzyskiwanych i uciemiężonych, które w żadnym wypadku nie powinno im być odebrane.

      Należy również pamiętać, że Józef Piłsudski to postać bardzo kontrowersyjna. Marszałek, początkowo wielki przywódca postępowych, patriotycznych Polaków, w ostatniej dekadzie swojego życia zaczął zachowywać się niczym jego stary przeciwnik - Roman Dmowski: przestał szanować demokrację, odszedł od swojej koncepcji federalizmu wielokulturowej Rzeczypospolitej, zaczął bratać się z wyzyskującymi ludzi pracy warstwami przedsiębiorców i ziemian. Jego gwardia przyboczna łamała immunitety poselskie, bijąc i grożąc parlamentarzystom robotniczym i chłopskim, w tym Marszałkowi Sejmu, Ignacemu Daszyńskiemu. Podporządkowani mu wojskowi, policjanci i żandarmi wsławili się prześladowaniem mniejszości narodowych II RP oraz zamykaniem posłów opozycyjnych w twierdzy brzeskiej i w obozie koncentracyjnym w Berezie Kartuskiej. Sanacja, mająca odnowić moralnie naród polski, przyczyniła się do pogłębienia nienawiści miedzy ludźmi. Dlatego uważamy, ze lata 1926-1935 dyskredytują Józefa Piłsudskiego jako wzór godny do naśladowania.

      Apelujemy do włocławskich Radnych o zachowanie zdrowego rozsądku. Uważamy, że z uwagi na szacunek dla włocławskich pracowników, pomnik „Ludziom pracy” powinien pozostać na Bulwarach. Nie mamy bowiem pewności, że po ewentualnym przeniesieniu stanie on w równie atrakcyjnym miejscu. Warto również zastanowić się czy miasto stać na taką inicjatywę. Może środkami przeznaczonymi na budowę pomnika warto byłoby wesprzeć lokalne instytucje społeczne, ośrodki pomocy? Pamięć o Józefie Piłsudskim nie zaginie, zaś mieszkańcy otrzymaliby potrzebną i należną im pomoc.

Przemysław P. Jarzembowski
Sekretarz Okręgowy ds. Organizacyjnych
Stowarzyszenia „Młodzi Socjaliści” we Włocławku