Historia ta zaczęła się w 1966 roku we Włocławskiej „Ceramice”, od sekcji filmowej przy tamtejszym Związku Zawodowym. Zaczęło się od paru zeszytych prześcieradeł na ścianie służących za ekran, bez dobrego zaciemnienia sali i skromnych środków finansowych na ten cel a filmy wyświetlane z taśmy 16mm.

Pierwszymi filmami były bajki dla dzieci z Bolkiem i Lolkiem oraz Krzyżacy.

W cieniu kina Polonia i Bałtyk działało i miało się coraz lepiej przyzakładowe kino o nazwie „Ceramik” pod hasłem „Film w służbie załogi”.
„Ceramik” ma na swoim koncie wiele ciekawych inicjatyw. Jedną z nich była współpraca z Komedą Miejską Milicji Obywatelskiej, celem pracy z trudną młodzieżą lub tez wspólnie z Zarządem Miejskim TPPR zorganizowano I Festiwal Filmów Radzieckich. Dla załogi wyświetlano dokumentalne filmy z dziedziny BHP i powszechnej samoobrony. Organizowano też seanse dla ZMS-ów z całego miasta. Zorganizowano seans filmowy „Zwyczajny faszyzm” z czego dochód przeznaczono na odbudowę Zamku Królewskiego w Warszawie. Jedną z akcji była współna inicjatywa z ZMS, „Z filmem na ty”. Celem było przybliżenie młodzieży, polskiej i światowej kinomatografi. W 1972 roku w sezonie letnim filmy były wyświetlane w amfiteatrze. Jesienią tego roku zorganizowano „Dni Filmu Polskiego” oraz na 50 lecie ZSRR „Ceramik” Wyświetlał zestaw 30 bajek m.in. „Wilk i Zając” (35 seansów przy pełnej widowni).

Kolejnym etapem w rozwoju było przeniesienie przyzakładowego klubu filmowego do nowej sali w kinie „Wisła” które wybudowano w czynie społecznym. Wówczas to podpisano umowę pięcioletnią z Filmoteka Polską. Marzeniem twórców DKF-u takich jak Waldemar Przybecki było ściągnięcie do Naszego Włocławka filmów na światowym poziomie.
DKF brał udział w Wojewódzkich Dniach Filmu Radzieckiego. Organizował akcje „Gwiazdka dla wszystkich dzieci” z projekcją filmu radzieckiego „Konik garbusek”, zabawą przy muzyce i poczęstunku.
DKF jako pierwszy we Włocławku pokazał film „Wejście smoka” trzy seanse przy pełnej widowni. Następnie film przekazano do kina „Polonia” gdzie wyświetlano go przez kolejny miesiąc przy pełnej widowni. Organizowano wiele plebiscytów i akcji takich jak na przykład z okazji dnia dziecka pod tytułem „W krainie Bolka i Lolka” albo gdy DKF „Ceramik” wspólnie z DKF „Bioskop” zaprosili do Włocławka reżysera Kazimierza Kuza. Sukcesem zakończyła się też ogólnopolska akcja „Piękna nasza Polska cała” gdzie nasz DKF zajął II miejsce.

Na 15 lecie DKF-u zaproszono do Włocławka kabaret „TEY” z Bogdanem Smoleniem i Zenonem Laskowikiem.
15 lat DKF-u to m.in.:

• Filmy fabularne – 1200
• Filmy oświatowe – 678
• Filmy szkoleniowe – 211
• Zestawy bajek rys. – 456
• Filmy archiwalne – 15

Goszczono w tym czasie 14 reżyserów i 13 aktorów i aktorek.

W 1982 roku sukcesem zakończył się także Przegląd Polskich Filmów Fabularnych. „Włocławek 82”. Do 1982 roku w „Ceramiku” gościło ponad 100 reżyserów tyle samo aktorów.
W 1984 odbyło się 650 seansów, 186 filmów, w tym 42 zachodnie, 90 polskich i 54 filmy krajów demokracji ludowej
W 1984 roku VI Przegląd Polskich Filmów Fabularnych odbył się w Salonie Filmowym „Ceramik”. Koniec lat osiemdziesiątych był bardzo dobrym okresem dla „Ceramika”
Trudno by było chyba wymienić wszystkich artystów jacy gościli we Włocławku dzięki działalności DKF „Ceramik” i osobiście Pana Waldemara Przybeckiego. To samo dotyczy się tytułów filmowych. Renomę wyrabiali sobie imprezami dla dzieci i akcjami charytatywnymi ale też nowościami filmowymi, aktorami i reżyserami sprowadzanymi i zapraszanymi do Naszego miasta.
W roku 1990 w kinie „Polonia” odbył się IX Przegląd Polskich Filmów Fabularnych którego współorganizatorem był długo letni prezes DKF-u Waldemar Przybecki.

Pan Waldemar Przybecki przez wiele jeszcze lat walczy o utrzymanie się DKF-u organizując akcje i festiwale ale w nowej rzeczywistości nie ma miejsca dla takiej działalności. W 1995 roku zakończyła się już właściwie historia Włocławskiego DKF-u. Jeszcze w 2000 roku była próba wskrzeszenia DKF-u w kinie „Relaks” (po dawnym kinie „Bałtyk”) ale zakończona nie powodzeniem.

Bez wątpienia jest to jedna z bardzo wielu ciekawych historii związanych z naszym miastem.

Powyższy tekst powstał dzięki uprzejmości Pana Waldemara Przybeckiego i na podstawie jego książki „Miłość do X muzy”.

Tomasz Popowski
www.naszwloclawek.pl

25 listopada 2008 około południa we Włocławskim szpitalu Zmarł Waldemar Przybecki. Długoletni działacz i prezes Dyskusyjnego Klubu Filmowego „Ceramik”.